Alphense Boys B2

'Toetje' 

Uitslag Alphense Boys B2 - Sc Buitenveldert B1  8-0

Een mooie zonnig zaterdag in Mei 2012. Daar ben ik dan toch weer ondanks mijn melding van vorig week dat het mijn laatste verslag zou worden. Op veler verzoek en door alle enthousiasme voelde ik me zo vereerd dat ik niet alleen Thijs, Joey en Benji maar ook een pen en een A4 mee nam om deze toch belangrijke wedstrijd te beschrijven. Dit is de eerste wedstrijd in de nacompetitie voor promotie naar de 4e Divisie. Onze eerste tegenstander is Buitenveldert B1 in de volksmond BTV. Zij zijn tweedes geworden in hun competitie op een punt na onder de kampioen. Een vrij jonge club uit Amsterdam die hun velden hebben in het gebied dat nu de Zuidas heet. Het is zaak nu geen risico te nemen en alles op alles te zetten om deze strijd te winnen. Ik hoop dat het een bekroning zal worden voor dit enerverende voetbalseizoen.

Om 11.40 uur moesten de jongens zich op de Bijlen melden. Ik kon amper parkeren vanwege de drukte. Er waaide een fris windje ondanks de felle zon en ik baalde reeds dat ik mijn rondje niet had kunnen lopen in de ochtend. Want nu zou ik later op de dag steeds meer te maken gaan krijgen met de wind die steeds harder ging waaien. Buiten schalmde het nummer van Andre Hazes “Wij worden kampioen” uit de luidsprekers. Dat mag je gerust laten weten; Alphense Boys is dit seizoen immers met veel teams kampioen geworden. Vermeldenswaard toch. Voor alle duidelijkheid, deze Play-offs worden gespeeld volgens het Europacupprincipe twee wedstrijden, uit en thuis, met de ‘uit doelpuntregel’. Dus wij moeten er voor zorgen vandaag geen tegendoelpunt te krijgen voor alle gemak. Uiteindelijk is het de bedoeling dat als alles voorspoedig verloopt we in de volgende ronde tegen de winnaar uitkomen van de wedstrijd tussen Rijnsburgse Boys en Haaglandia. Het zullen wel spannende weken worden voor de jongens, met naast de selectie wedstrijden ook de nacompetitie te moeten spelen. Ook een taak voor Niels en Bas om de jongens toch scherp te houden en te motiveren in deze hectische tijd. Maar deze jongens kennende zijn het één voor één boys met een vechtersmentaliteit die ondanks alles en ten allen tijde zich willen inzetten voor elkander.

Niels en Bas begonnen met de volgende opstelling: Chris(1) in doel, Benji(2), Bas C1(3), Coen(4), Mika(5), Patrick(6), Dennis(7), Arjan(8), Thijs(9), Joey Lauhou(10) en Angelo (11). Op de bank zaten Neal, Hamza, Mo, Vincent C1, Michael, Wesley, Sven C1, Midas (geblesseerd), Bryan en de reserve keeper Joshua. De grensrechter was voor mij een onbekende met een KNVB uniform. Mathieu onze aangewezen grensrechter kon nu rustig op de tribune gaan zitten genieten.

John met zijn glunderende hoofd van zijn kampioenstitel met de B1, was vroeg op pad voor de talentjes. Niels en Bas zitten ook op koers voor de volgende promotie. Ik zat al op de tribune en genoot van de rust in afwachting van wat komen ging. Het hoofdveld zag er stilletjes uit. Een strak blauwe hemel en er heerste een stilte voor de storm.”Wij worden kampioen” klonk alweer uit de luidsprekers. Een lekker gevoel gaf dat toch. Zo te horen Paul’s favoriete nummer voor vandaag of stond de CD-speler op replay ? Hopelijk een goed voorteken. Eerst waren de jongens van BTV op het veld gekomen en werden ze even later weer terug geroepen. Want beide teams moesten samen en naast elkander het veld opkomen. Een sportieve geste vond ik dat. Na het hand schudden mochten zij hun positie op het veld innemen.

Om 12.58 uur klokslag floot de officiële scheids met zijn grensrechters af voor de clash. Voor mij een vrijwel onbekende en zo te zien een fysieke tegenstander. Zij hadden maar een wedstrijd verloren in hun competitie! Een geduchte tegenstander dus. In de auto had ik het er met de jongens reeds over gehad om direct in de aanval te gaan en er geen gras over te laten groeien. Ik kon me herinneren dat Henk van het Hof toen een keer zei dat de eerste twintig minuten cruciaal zijn voor het verloop van de strijd. Ik weet dat ik me er niet mee moet bemoeien, maar ik denk dat elke ouder wel zo meeleeft. Warempel binnen de minuut werd er gescoord door Dennis. Uit het niets belandde de bal in het net, vraag me niet hoe het tot stand kwam. Ik ging even verzitten en het scorebord stond reeds op 1-0. Het bleek op aangeven van Joey. Frans en John stonden naast het veld en hadden blijkbaar ook genot van de snelle score. Onze Joey Lauhou die goed op dreef was, zo bleek ook later, kwam met een voorzet op rechts naar Thijs die zijn vizier nog aan het afstellen was. Een aanval van Dennis werd in de kiem gesmoord. Aan de andere kant was het Chris met zijn snelle reflex die de gelijkmaker voorkwam. Een harde confrontatie van Mika met een verdediger was pijnlijk voor zijn scheenbeen. Hij had er duidelijk last van. Volgens Per, de vader van Thijs die naast mij zat, was het een mooie plek voor de vrije trap van Thijs net iets buiten de zestien. Het scheelde inderdaad maar een haartje. Om even alle kansen te beschrijven was er ook nog een kopbal van de lange Bas die de bal net langs de paal zag verdwijnen. Ondanks de vele kansen speelden wij nog met een laag baltempo. Niels bleef de jongens dus aanmoedigen om te blijven concentreren. En de boys gaven daar later steeds meer gehoor aan. Arjan die met Patrick combineerde voor een schot dat net langs de doel ging. Paul zat met zijn camera er boven op. Een crossbal van Angelo bedoeld als voorzet, ging net over het lat. Eindelijk werd het harde werken bekroond. De 2-0 viel in de dertigste minuut gescoord door Thijs die mooi inkopte na een voorzet van Joey op rechts. Hij zou vandaag vier assists geven. Geen minuut later werd het al 3-0 na een snelle opbouw van AB via een voorzet van Thijs op Dennis die de tijd nam om beheerst in te schieten. De buitenkanten werden namelijk goed benut. Een comfortabele voorsprong die we niet meer uit handen mogen geven. Mika bleek toch veel last te hebben overgehouden aan zijn scheen en moest het veld verlaten voor Michael. Een uithaal van Patrick met een zekere agressie belandde richting de moskee verderop. In de laatste minuten verzuimde AB nog te scoren na een mooie combinatie van Thijs en Dennis en vice versa.

In de pauze waren Niels en Bas reuze tevreden dacht ik zo. Hij vond het fantastisch gaan en was ook tevreden op de wijze waarop er gevochten werd. Volhouden zou ik zeggen. Wij begaven ons richting kantine en een zelf gebakken appeltaart van Andrea werd naar hartenlust met slagroom naar binnen gewerkt. Ik was er net bij hoor. Geef mij maar een bakkie cappuccino.

Om 14.02 uur floot de scheids af voor deel twee. Inmiddels was Shirley, moeder van Donovan en tevens fervente supporter van AB, naast mij komen zitten op de tribune. BTV begon weliswaar fel en dacht ons een loer te kunnen gaan draaien. Gelukkig wist Niels met zijn inmiddels krachtige stem de jongens op het goede spoor en scherp te houden. Door vechtlust wist Arjan de uitkomende keeper van BTV te omzeilen en de attent meelopende Joey kon de bal zo inschuiven. Stand 4-0. Even leek het er op dat wij in een dipje zaten, met zo’n voorsprong begon gemakzucht in te sluipen. BTV bleef knokken voor wat een Amsterdammer waard is. Een mooie actie van Benji die voor dreiging zorgde met twee hoekschoppen op rij, had jammer genoeg geen gevolgen voor de stand. Wat Benji zo mooi formuleerde, dat de rechtsback moest overlappen. Een formidabel schot van Thijs net voorbij de middenlijn met buitenkant linkervoet en de bal verdween met een mooie curve achter de keeper. Stand 5-0. Onze jongens hadden de juiste instelling weer te pakken, er werd niet gemord en er werd positief gecoacht. Iedereen vocht voor elkander. Zo hoort het boys. Af en toe sloop de gemakzucht er weer even in maar Niels was er op attent en liet zich dan ook horen. In de 55e minuut was het weer Joey die met zijn voorzet op Arjan die ook zijn steentje bijdroeg met een uithaal en de stand op 6-0 bracht. Een minuut later was het weer Thijs die een voorzet van Dennis verzilverde. Stand 7-0. In de 57e minuut een applaus wissel voor Arjan met Neal. Dat is mijn zoon, hoorde ik Netty al roepen. In de 60e minuut mocht Thijs ook gaan uitrusten met daarvoor in de plaats Sven Kokkedee van de C1. Chris onze keeper werd even buiten de zestien getackeld. Het waren de momenten van de wissels want ook Vincent van de C1 mocht zijn opwachting maken in plaats van onze uitblinker Joey in de 62e minuut. Een voorzet van Angelo op Sven ging net via zijn rug op de achterlijn. Even later ging het via een hoekschop op Sven die een neusje voor het doel heeft met een schuivertje net langs de doel. Joshua mocht ook Chris vervangen die toch last had overgehouden van de tackle. Elke wissel werd beloond met hard applaus vanaf de tribune. Een lob van Vincent uit een hoekschop ging net over het lat. En dan de balvaardige Neal die met een individuele actie door de defensie slalomde en de keeper verschalkte. Eindstand 8-0!. Een technisch hoogstandje. Dat was mijn kind hoorde ik alweer roepen vanaf de tribune. Een enthousiaste moeder en een meelevende schrijver. Een vrije trap van onze aanvoerder Patrick ging net langs de paal. Jammer geen 10-0. Frans en John stonden nog te kijken. Zo kon iedereen trots zijn op z’n kind en natuurlijk op de gezamenlijke prestatie. Roy van de Meer was reeds met de uitgeprinte foto’s van Paul richting kleedkamer om ze uit te delen. Zo werd vandaag zowel het beeld als de tekst vereeuwigd. Mijn complimenten hiervoor naar een ieder en laten wij dit vooral zo houden. En het extra beslag van de toet zouden we bij Bassie thuis krijgen. Geniet van al het moois in het leven en een fijn weekend, alle moeders een extra knuffel voor zondag en tot Maandag.

William.

 'Laatste'

Haaglandia B2 - Alphense Boys B2 uitslag 3-4

Genoeg complimenten gehad in het leven! Nu weer naar de realiteit en dat is nu met z’n allen weer een klus klaren. Iedereen mag trots zijn op zijn kind als deze gescoord heeft of goed gespeeld heeft of mee mag draaien met een selectie team die in de hoogste regionen speelt, en iedereen wenst natuurlijk het beste voor zijn kind. We hebben allemaal ambities. Dat u mijn stukjes ook nog toevallig leuk vindt voelt voor mij als een compliment en dat geeft mij zeker nog meer motivatie om te schrijven. Ik heb het met plezier gedaan al waren er momenten dat het niet uitkwam, zoals vorige week toen we met het hele gezin een weekend weg waren. Ook waren er momenten dat ik minder objectief was bij met name de mindere prestaties. Maar gelukkig was mijn rechter hand Patricia, moeder van Benji, die mij corrigeerde en mij hierop attendeerde. Mijn dank hiervoor. Aan alles komt een eind. Dit wordt alweer mijn laatste verslag. Ik zal het niet al te lang maken. Ook mijn dank aan het duo Niels en Bas die hun opperste best hebben gedaan om de jongens naar eer en geweten te begeleiden voor weer een ervaring in het leven. En zeker niet vergeten Bryan die altijd bereid was om mee te gaan en te assisteren. Nu de laatste klus nog, veel leesplezier.

Allereerst mijn felicitaties ook namens de leiding en jongens van de B2 aan het B1 team en de leiding John, Frans en Paul die kampioen zijn geworden! Een prestatie van wereldformaat om zich zo te handhaven in de hoogste regionen van Nederland. Mede hierdoor heeft en behoud de Alphense Boys een naam waar rekening mee gehouden moet worden en wat elk jaar vraagt om extra ambitie, motivatie en teamspirit om dit zo te houden.

Vandaag 5 mei een memorabele dag , een dag waarop in het hele land gevierd wordt dat we in vrijheid leven. Houden zo. Het weer was gelukkig droog maar weliswaar frisjes voor de tijd van het jaar. Om 11.09 uur kwamen wij aan in Rijswijk, redelijk vroeg voor de afgesproken tijd. Er zijn van die dagen dat men goed kan doorrijden. Thijs, Joey en Benji zaten vrij relaxed in de auto en moesten lachen om de wijze waarop gisteravond nog getraind werd. Het was een vrij ontspannend sfeer. En zo was het ook vandaag. Er viel namelijk niks meer te verliezen, behalve gezichtsverlies. Ik zou zeggen een goede voorbereiding voor wat komen gaat, namelijk de nacompetitie. Maar dit terzijde. Eerst de derde plek waarborgen nietwaar. Met handen op de rug stond Bas naar zijn jongens te kijken die ontspannend aan het inschieten waren op het strakke kunstveld pal voor de kantine. De hoofdsponsor “Sir Winston Churchill” pronkte aan alle zijden van het veld.

Vooraf was er een minuut stilte voor een kind van een Haaglandia-lid dat deze week was overleden. We startten 12.33 uur klokslag met de volgende opstelling: Chris(1) in doel, Benji(2), Midas(3), Coen(4), Mika(5), Patrick(6), Dennis(7), Neal(8), Thijs(9), Arjan(10) en Angelo(11). Op de bank zaten Joey lauhou, Tom de Joode, Mo, Hamza, Michael, Wesley en de reserve keeper Joshua. De grensrechter was Maarten, de vader van Arjan.

Bas was vandaag de meester en Niels had werkverplichtingen naar mijn weten. AB begon een beetje onwennig op het hoofdveld. Wij zaten op de tribune in een trekgat van wind waardoor het duidelijk frisjes aanvoelde. Eindelijk na zo’n beetje tien minuten begon het voor ons een beetje te draaien. Een pass van Thijs op Angelo op links was ietsje te hard om er wat van te maken. De intentie was er, nu was het een kwestie van de druk opvoeren omdat Haaglandia in deze fase achter de feiten aanliep. Een trap van Dennis ging net langs de kruising. Haaglandia was gewaarschuwd. De armen van Bas gingen reeds de lucht in. In de 8e minuut na een mooie actie van de balvaardige Neal. Een mooie steekpass op Angelo die op zijn beurt de bal hoog voor het doel plaatste voor de opkomende Dennis op rechts. Deze schoot strak in. Stand 0-1. Dit was klokslag 12.41 uur. En om 12.42 uur was het reeds 0-2. Een doelpunt van Thijs die droog en strak langs de grond de keeper verraste. Zijn actie vooraf was ook subliem om de bal zo beheerst te controleren en te draaien in het drukke middenveld. Geen minuut later werd het zelfs 0-3 door een doelpunt van Dennis die niet draalde om uit te halen. Ik was nog steeds aan het schrijven. De keeper van Haaglandia schreeuwde het uit naar zijn jongens. Het leek dat het een walk-over zou worden, maar Haaglandia wist zich later knap te herstellen. Men ging toen één op één spelen en daardoor hadden wij het even moeilijk om opnieuw te organiseren. De ouders van Thijs hadden inmiddels een plekje ingenomen naast mij op de tribune. Per, vader van Thijs, kon alleen de voorsprong niet plaatsen gezien het spel dat nu getoond werd. Bas moedigde zijn jongens aan om te blijven voetballen en de concentratie te behouden. Om 12.48 uur gebeurde het toch met een situatie die Haaglandia goed uitspeelde. De tegentreffer was een feit. Stand 1-3. Even later een dijk van een kans voor Neal die voor open doel een actie te veel deed waardoor de kans verloren ging. Aan de andere kant was via een snelle uitbraak de redding van Chris die ons staande hield. Het tij was namelijk gekeerd en nu liepen wij achter de feiten aan. Haaglandia voelde de angstigheid aan onze kant en voerde alsmaar de druk op. Een hardere aanpak werd niet geschuwd waardoor een gele kaart getrokken moest worden voor twee gestrekte benen van een Hagenees. Na een half uur spelen viel zelfs onze beer van een Midas uit vanwege een hamstringblessure. Hamza kwam er voor in de plaats. Een verschuiving achterin met Benji nu op centraal. Zowat alle posities gehad dit jaar Benji ! Een grote kans van Haaglandia die de bal voorlangs doel zag verdwijnen terwijl AB aan het reorganiseren was. Langzaam krabbelde AB weer uit het dal mede dankzij de vechtende Thijs. Hij wist met een achterwaartse kopbal de inkomende Angelo te bereiken die de bal het doel inliep. Een trotse moeder met dochter en vriendin juichten hem toe. Stand 1-4. Tot zover ging alles goed ondanks de slappe momentjes. Een mooie uitgangspositie voor de tweede helft zou je denken!!

In de pauze was Bas redelijk tevreden over het getoonde spel. Ik zou een niet te lange verslag maken en hou het dus kort. Mijn correspondent Benji had namelijk niks meer te zeggen behalve dat Bas dus tevreden was.

Om 13.29 uur begon AB-B2 de tweede helft vol goede moed. Bas moedigde zijn jongens aan om te blijven voetballen. Het zou namelijk niet de eerste keer zijn dat wij zo’n voorsprong toch nog in de laatste momenten moesten weggeven. Ook nu zaten we de tweede helft weer met geknepen billen. Er werden teveel ballen zomaar de hoogte ingetrapt zonder een bepaald doel. Een rommelige fase met onnodig balverlies. Misschien toch weer het concentratie verlies? 13.39 uur werd Thijs vervangen door zijn vriend Joey met zijn opvallende felle kleur schoenen. Het werd steeds frisser en een blonde Hageneese kon het niet laten om fel te reageren naar Gerrie, de moeder van Coen, op een opmerking naar onze grensrechter. Allemaal bijkomstigheden onder de noemer “voetbalemotie”. Een onnodige vrije trap net buiten de zestien was even gevaarlijk voor ons doel. Chris wist de bal net weg te tippen. Angelo bleef vechten en wist zelfs tussen twee verdedigers de bal te koppen. Jammer genoeg net langs doel. Daarentegen wist Haaglandia de weinige kansen die ze creëerde wel te benutten. En zo geschiedde het ook om 13.42 uur. Omgerekend in de 13e minuut werd het 2-4 door een doelpunt van de pas ingekomen wisselspeler die ook voor de nodige verwarring zorgde. Het werd nog meer billen knijpen, want Haaglandia rook bloed. De spanning was te voelen op de tribune en ik ging zelfs harder schreeuwen. Het aanmoedigen kon geen kwaad en soms hebben ze het wel nodig. Zusje lief van Thijs moest met de handen aan het oor. In de 16e minuut kwam Tom de Joode in voor Dennis. Een reservebank met zoveel potentie en ieder wil natuurlijk een minuutje mee pikken. Er lagen inmiddels twee ballen op het veld. De tweede gele kaart voor Haaglandia volgde voor het wegtrappen van de bal na een fluitsignaal. Het spel werd een beetje grimmiger en ook Patrick moest het bekopen met een gele kaart voor het wegtrappen van de bal. De wissels aan onze kant waren voor mij amper te volgen. Op een geven moment zag ik Wesley in het veld lopen. Arjan bleek gewisseld te zijn. Een doelpunt van Haaglandia werd afgekeurd vanwege handsbal. Een balcurve van Patrick belande bijna in de kruising. Het zou een bekroning zijn geweest voor zijn werklust. Een vermeende handsbal bij ons doel werd wel gehonoreerd, wat naar mijns inziens te gemakkelijk gegeven werd. De genomen strafschop werd goed genomen door Said wat de eindstand op 3-4 bracht. Ik mag zeker niet vergeten te vermelden de inzet van iedereen; de achterhoede, het middenveld en de voorhoede. AB had goed strijd geleverd. De laatste minuten mocht Mo invallen voor de moegestreden Angelo. Na het fluitsignaal sprong een trotse Bas een gat in de lucht. Ik kan niet anders zeggen dan heel veel succes voor de nacompetitie. Een promotie naar de vierde divisie zou een mooie bekroning zijn. Jongens het gaat jullie allemaal goed en blijf vooral in jezelf geloven !

Link voor foto’s:http://picasaweb.google.com/peter.vogels.alphen

William.

'Der op of der onder !!'

AB B2 - Fc Lisse B1 uitslag 2-5

Op een vroege zondagochtend voordat ik zelf ga sporten lees ik mijn verslag alsnog door om er iets extra’s bij te vermelden, om dat ene gevoel te verwerken. En dat is dat ik er zelf geen lekker gevoel bij heb. Dat de kansen voor de tweede plek in de hoofdklasse die recht geeft op rechtstreekse promotie naar de 4e divisie echt verkeken zijn!

De vorige keer bij de uitwedstrijd tegen Fc Lisse in het hart van de Bollenstreek waren er beduidend minder bloemen in de bloei. Dat was ook wel te verwachten in de kille Novembermaand. Nu staan de velden rondom Lisse vol met mooie kleurige en fleurige bloemen in afwachting van het beroemde bloemcorso’s. De Lissenaren kunnen naar hartenlust hun tijd aan de praalwagens besteden en er van genieten. Bij de uitwedstrijd waren we in de laatste minuten tegen een achterstand opgelopen en konden net niet uit de negatieve spiraal komen. Hopelijk wordt het vandaag anders met al die opbeurende gesprekken van Niels en Bas afgelopen week na het debacle van vorig week tegen s’ Gravenzande. Het is niet te begrijpen dat zo’n gemotiveerd en goed draaiend team in het begin van het voetbalseizoen en met een periodetitel op zak, nu in een valversnelling lijkt beland. Dat is ook de reden dat Niels het fijne wilde weten en een uitvoerig gesprek met de jongens inlaste in plaats van een training afgelopen maandag. De jongens mochten ook een brief inleveren met hun op of aanmerkingen cq ideeën hieromtrent. De debriefing zal later volgen. Nu naar de orde van vandaag en dus de realiteit.

Wij moesten om 11.35 uur klokslag verzamelen op de Bijlen om de voetbalcompetitie voort te zetten met nog twee wedstrijden te gaan. Een zeer wisselvallig weer met hagel, regen en zonneschijn. April doet wat ie wil zeggen ze. Vorig week was ik niet in staat een verslag te maken en door de verliespartij was ik in zekere mate niet meer gemotiveerd om in de zeer late avond, na mijn visite, er nog aan te beginnen. Die zondag was tevens de Rotterdam marathon.

Vandaag hebben Niels en Bas de volgende basisopstelling: Joshua(1) in doel, Hamza(2), Midas.(3), Patrick A(4), Koen (5), Arjan(6), Thijs B1(7), Neal(8), Dennis(9), Joey(10), Angelo(11). Op de reserve bank zaten Benji B1, Tom de Joode, Joszef (terug van weggeweest), Mika(el), Wesley, Chris, Michael (geblesseerd) en revaliderende Bryan. De grensrechter was Mathieu de vader van Chris.

Om 13.04 uur begaven de boys en de Lissenaren zich naar het hoofdveld waar de handjes geschud werden met de vrij jonge scheids. AB mocht na hun yell en de tos uittrappen. Op hoop van zegen zou ik zeggen. Maar het was Lisse die zich al in de eerste minuut meldde met een schot net langs de paal, Joshua was gewaarschuwd. John Cuvelier met een beginnend baardje, had zich inmiddels naast mij op de tribune genesteld. Hij was reeds verbaasd dat ik al een A3 vol had geschreven, maar na een uitleg aangaande mijn luchtige opzet was hij gerust gesteld. AB begon weliswaar gretig met al heel snel een eerste vrije trap van Thijs op rechts die tegen een muur van spelers belandde. De Lissenaren zaten er bovenop en gaven onze jongens weinig ruimte om te voetballen. Mede hierdoor kwamen onze passes niet goed aan. Het zag er in het begin wat paniekerig uit. Misschien waren we ook wat te ongeduldig. De druk om te winnen was groot. Via hun snelle buitenspelers probeerden de Lissenaren hun aanvallen op te zetten en bij hen kwamen de steekpassen wel aan. Het leek wel alsof er hen geen strobreed in de weg werd gelegd. Zo werd een doorgebroken speler van Lisse aan zijn shirt vastgepakt met een vrije trap als gevolg. Gelukkig zonder gevolgen. Hun snelle omschakeling was ook een geducht wapen zo bleek later. Dus het was zeker oppassen geblazen. Niels die aldoor langs de veld stond moedigde en coachte zijn jongens voor zover het kon en zelfs Bas liet zich horen. Een uitbraak van Lisse wist Joshua goed te pareren en de rebound belandde tegen de paal. Een goede actie van Joey Lauhou binnen de zestien maar hij verzuimde te schieten. Frans en John werden even afgeleid door de krijsende kraaien die aan het vechten waren voor hun warme stekkie onder de dakrand van de tribune. FC Lisse bleef druk houden en wij konden nog niet in het spel komen om het te dicteren. Er volgde een vrij slappe fase met nogal slordig balverlies. Echter in de 25e minuut moesten wij er toch aan geloven met een tegen doelpunt 0-1. Nog geen minuut later was het al 0-2. Een logisch gevolg van de ontwikkelingen op het veld. Eer ik de pen ter handen nam was het zover. Het ging te snel, het leek alsof wij weer stonden te dromen. Niels kon zich net inhouden. Een wanhoop schot van Angelo was te slap. John vroeg zich af hoe ik in hemelsnaam een paginagroot verslag in elkaar kan draaien. Improvisaties en inleving doen wonderen zou ik zeggen. In de 37e minuut werd Dennis gewisseld voor Tom de Joode. Een snelle buitenspeler om de doorbraak te forceren. Frans zag de donkere wolken al in de verte aankomen terwijl de zon nu volop scheen. Hopelijk is dat laatste ook het geval voor het positivisme op het veld. De eerste actie van Tom was veelbelovend met een pass voorlangs doel. De daaruit voortkomende hoekschop was zonder noemenswaardige gevolgen. Een hard schot in de laatste minuut kon Joshua niet vastpakken en de rebound werd alsnog door de aanstormende spits van Fc Lisse hoog in doel ingeschoten. Het scorebord stond op 0-3. Wij stonden en keken ernaar.

Benji, Joszef en Mika bleven op het veld en gingen alvast warmlopen. Vandaag dus geen input van mijn zoon van wat er zoal besproken werd in de kleedkamer. Maar het liet zich wel raden natuurlijk. Men gaf de Lissenaren namelijk alle ruimte om te voetballen en wij waren net niet scherp genoeg om hun passes te verstoren.

Om 14.07 uur floot de scheids af voor de tweede helft. Laten we hopen dat we wat feller zijn vertrokken uit de kleedkamer. John en Frans waren richting Hazerswoude vertrokken om de verrichtingen van de A1 te volgen. Nu Joszef, Mika en Benji in de gelederen in plaats van Joey, Neal en Hamza. Het werd achteraf een betere tweede helft met meer strijdlust en inzet, alleen jammer van de foute passes met later twee tegendoelpunten als gevolg. Het zou nog erger zijn geweest als bij een verkeerde terugspeelbal van een van onze verdedigers Mika er niet tijdig bij was om de bal weg te trappen voor de aanstormde spits van Fc Lisse. Niels maande de jongens om te blijven voetballen en de concentratie te behouden en de mogelijkheden te benutten. Een mooie terugkopbal van Thijs op Tom de Joode die gevloerd werd binnen de zestien, werd over het hoofd gezien door de scheids, hij zag er niets in. AB bleef de druk opvoeren met alweer de derde hoekschop binnen 10 minuten. Met de boomlange Lissenaren hadden we in dat opzicht weinig kans. In de 18e minuut werd een te langzame terug speelbal van ons onderschept door de attente spits en Joshua had het nakijken. De comfortabele stand van 0-4 stond op het scorebord. Het was voor mij niet te geloven. Onze hoop vervloog ondanks het beter spelende AB. Het geluk moet je ook afdwingen nietwaar. Geen minuut later werd onze tweede fout afgestraft en de onoverbrugbare achterstand 0-5 op de scorebord werd een feit. Niels was inmiddels gaan zitten op de krat. Eindelijk in de 33e minuut wist Tom de Joode onze eer nog te redden door er eentje alsnog in te prikken na een goed opgebouwde aanval via het midden. Er waren toch nog jongens die er voor bleven vechten. In de blessuretijd werd de eindstand op 2-5 gebracht door alweer Tom de Joode. Een goedkeurende vader genoot stilletjes. De fel begeerde tweede plek kunnen we helaas op onze buik schrijven. Het wordt dus uitvechten in de nacompetitie en hopelijk hebben we de tweede revival. Mijn pendule klok in de woonkamer slaat inmiddels 24.00 uur. Tijd om te gaan slapen en alles te verwerken. Real heeft de Classico gewonnen van Barca. Jongens wat ik alleen nu kan adviseren is, ondanks alle tegenslagen in het leven nooit opgeven en blijf vechten tot het laatste snik. Blijf positief en plezier hebben in het voetbal. En John, toch nog twee A4 vol gekregen. Ondanks alles een fijn weekeinde !

William

'Tik tik tik tik'

AB B2  -  HSV DUNO B1  uitslag 6-0

En zo tikte de klok verder en zijn we inmiddels beland in het tweede kwartaal van 2012. Of de manier waarop het ging tijdens deze wedstrijd; met mooie combinaties van onze B2 jongens op het hoofdveld. Vandaag was het niet zo’n lekker temperatuurtje als die keer uit bij HSV DUNO in Den Haag. HSV DUNO een kleine vereniging met de kleuren zwart groen en de letters “free kick sports”uit 1923. Met achteraf gezien een zeer sportieve instelling. DUNO mag voor mij voortaan heten “Door Uithoudingsvermogen Nooit Onsportief”. Ondanks dat zij in de onderste regionen hangen, bleven zij ervoor vechten en daarbij zeer sportief spelen.Vorig week hadden we jammer genoeg drie punten laten liggen uit tegen ARC. Het was de bedoeling om dit vandaag recht te gaan zetten. We kunnen ons geen misstap meer veroorloven. Weliswaar een mooie zon aan den hemel, maar met een kille wind die de vlaggen op de Bijlen strak aan de mastlijn hielden. B1 en C1 hadden vrijaf voor de competitie. De A2 en de B3 waren respectievelijk op het hoofdveld en veld2 bezig. Dus onze jongens moesten warm lopen op het tussenveldje. Een cordon van spelers met twee extra spelers, Sven en Bas van de C1, die ons team kwamen versterken. Tevens kwam mij het laatste opvallende nieuws ter oren dat de KNVB heeft besloten om komend voetbalseizoen onbeperkt te mogen gaan wisselen bij wedstrijden van A-, B- en C-Junioren om zo blessureleed tegen te gaan en het spel met steeds frisse krachten aantrekkelijker te maken. Tot nu toe is het verboden meer dan 5 wissels (inclusief de doelman) te plegen. De KNVB wil hiermee ook tegemoet komen aan teams met pech en vele geblesseerden, zodat met kort spel ze toch een beetje wedstrijdritme kunnen houden.

Niels en Bas hadden de volgende basisopstelling: Chris(1) in doel, Hamza(2), Bas C1(3), Koen(4), Benji B1 (5), Arjan(6), Tom de Joode(7), Neal(8), Dennis(9), Thijs B1(10), Angelo(11). Op de reserve bank zaten Joshua(reserve keeper), Joey Lauhou, Mika(el), Patrick(A), Mo, Sven C1, geblesseerden Michael en Midas en de herstellende Bryan. De grensrechter was Roy van der Meer.

Inmiddels had ik mijn beschutte stekkie ingenomen op de tribune. Opvallend was dat er geen kraaien meer te bekennen waren. Bijna zeven minuten later om 13.07 uur floot de scheids af voor het begin van de wedstrijd met een uittrap van DUNO na een uitbundige yell van de AB B2. De verlate tijd was vanwege het feit dat men niet in het wedstrijdsysteem op de computer kon komen.
In de eerste minuut bleek al duidelijk wie het heft in handen had genomen. Een verkeerde timing van de keeper van DUNO bracht de snelle Dennis in stelling die de teruggekaatste bal net niet kon onderscheppen. Paul zat panklaar achter de doellijn met zijn telelens. Het was maar goed ook want Peter onze fotograaf was zijn speeltje jammer genoeg thuis vergeten. Een terugkopbal van DUNO belandde bijna in eigen doel. AB B2 begon voortvarend in de eerste 5 minuten en ondanks het matige speltempo was het steeds gevaarlijk voor de doel van DUNO. Het leek wel of we aan het oefenen waren. De boys gingen ook steeds meer met de bal lopen. Niels liet zich dan ook horen om meer tempo te maken en het middenveld meer te gaan benutten. En tevens de aansluiting te zoeken. Eindelijk een uithaal diagonaal strak langs de grond van Tom de Joode die de keeper verraste. Mij ook, want wat er vooraf gebeurde was me letterlijk ontschoten. Bij vlaagjes dwarrelde mijn gedachte namelijk ver weg, of er was iets dat mijn aandacht afleidde. Het scorebord stond in ieder geval om 13.22 uur op 1-0. Het ijs was gebroken. Een geringe tegenstander moet men immers nooit onderschatten. Het was goed voor het vertrouwen, en dat was later goed te zien. AB ging steeds vrijer en beter spelen; ipv de lange ballen naar voren bouwde men steeds op met de opkomende Benji. Na een mooie actie van Neal werd een vrij lopende Thijs wel helaas over het hoofd gezien. De beste stuurlui staan aan wal nietwaar. Even later een uitgesproken kans van Dennis na een pass van Tom die recht in de handen van de keeper schoot. Een crossbal op Arjan op links die nota bene met zijn andere rechtere been (links) uithaalde en de stand in de 34e minuut op 2-0 bracht. Maarten, de vader van Arjan die op zijn praatstoel zat, werd nog heser. AB had het spel in handen en bleef gecontroleerd spelen. Koen haalde uit na een hoekschop en de bal ging net langs. De keeper van DUNO kon even later de kanonnade van Arjan net met de vingertoppen uit zijn doel houden. DUNO was nu gewaarschuwd voor de tweede helft. Zeker met Dennis die zijn vizier nog aan het fixeren was. De zon verdween even achter de wolken en het werd wat frisjes. Een blik van Niels naar de tribune naar de ouders die zich met de scheidsleiding bemoeiden sprak boekdelen. En wij snelden naar de kantine.

In de rust waren Niels en Bas redelijk te spreken over de jongens maar er moest meer gevoetbald worden in plaats van de lange ballen naar voren of met de bal te gaan lopen. De ruimte op het middenveld moest meer benut worden. Meer naar elkaars coaching luisteren, bijvoorbeeld met het doordraaien of opendraaien. Onwetenden lezers kunnen hun voetballende zoon raadplegen. Het baltempo moet hoog blijven cq omhoog. En natuurlijk wat we allemaal zo’n beetje hadden, niet rechtstreeks in de handen van de keeper schieten maar rustig een hoek uitzoeken. In de kantine werd ik getrakteerd op een bakkie cappuccino van Maarten.

De laatste zonnestralen komen nu mijn woonkamer binnen. Met een lekker uptempo muziek van “dance-departement “ radio programma op de achtergrond zit ik achter mijn pc het verslag in te tikken.

Om 14.06 uur werd voor de start van de tweede helft gefloten. Deze tweede helft heeft AB de wind in de rug. Het is warempel een stuk frisser geworden ondanks de zon. Naast mij was aangeschoven de vader van Sven Kokkedee. Een trotse vader die mij vertelde dat Sven er dit seizoen maar liefst 72 heeft gescoord! Misschien kon hij zijn doelsaldo vandaag nog verder opkrikken. Een prestatie van wereldformaat zou je zeggen.
Een speler van DUNO zat op een gegeven moment zelfs met zijn vader op de tribune te praten tijdens een blessure behandeling, blijkbaar vond hij het wel welletjes zo. Met zo’n opvallend ontspannen sfeer was DUNO namelijk aan het spelen. Aan de andere kant lijkt mij dat je in de voetbalwereld je tanden wel moeten laten zien om te imponeren. Een advies, maar dat terzijde. Een bal aanname van Tom in de zestien was niet optimaal waardoor een kans verloren ging. Inmiddels was het vizier van Dennis bijgesteld, want in de 11e minuut na een pass van Neal plaatste hij de bal netjes langs de keeper in het net. Zijn karakteristiek sprong met gebalde vuist volgde. Stand 3-0. In de 12e minuut kwam Joey in voor Arjan en even later kwam Sven in voor Tom de Joode. Dennis schoof naar rechts. Met een ruime marge en een tegenstander van dit kaliber met alle respect, was het een geschikte situatie om de wissels door te voeren. In de 19e minuut werd de volgende wissel aangekondigd aan de scheids. Patrick kwam in voor Bas van Soest die een gedegen wedstrijd had geleverd door rustig te blijven in de achterhoede. Sander, de trainer van C2 die later ook aanschoof, merkte op dat ik de handen vol had met het schrijven door al die wissels. Komend seizoen zal dat alleen maar erger worden gezien de nieuwe spelregels van de KNVB. In de 21e minuut een vrije trap van Thijs, helaas zonder gevolgen. Twee minuten later was het Benji met een mooie actie die hij zelf inleidde vanaf eigen helft met een pass op Thijs die vervolgens op Neal paste. Benji die goed de zestien binnen liep kreeg de bal weer toegespeeld. Hij koos de juiste hoek en schoot beheerst binnen. Ik zag een glunder op Patricia’s gezicht, dat gun je toch iedereen het beste voor z’n kind. Het scorebord werd bijgesteld op 4-0. Een mooie actie van Sven en vervolgens naar Joey Lauhou die doortikte op Dennis Boer om de bal in het net te doen belanden. Dit mooie tik tik spel is een lust voor het oog. Voor Dennis was het zijn tweede van de wedstrijd alweer. Stand in de 26e minuut 5-0. Benji mocht gaan uitrusten na gedane arbeid en hiervoor in de plaats kwam Mo in het veld. Angelo die ook keihard had gevochten wilde er nog eentje scoren eer hij ook gewisseld zou gaan worden, maar de bal ging net langs. Een uithaal van Koen belandde recht in de handen van de keeper. Vader en broer zaten bovenin ontspannen te kijken zonder telelens. Weer Sander die mij er op attendeerde dat alle kansen wel op papier moesten komen en dat hij anders een extra vel papier ging halen.
Een trap van Dennis die net langs doel verdween. In de 30e minuut de zoveelste wissel, nu Mikael die Angelo ging vervangen. Sorry Sander, de grote hoeveelheid kansen van ons die onbenut bleven is niet te verwerken. Een schot van Joey net langs doel. Uiteindelijk wel eentje die in het net bleef hangen na een voorzet van Joey op de dekselse Sven die zijn graantje meepikte. De eindstand werd 6-0. Het scorebord bleef lange tijd 5-0 aangeven, wie tot tien kan tellen, mocht ook het scorebord bedienen? Mijn I-Phone gaf intussen de tijd 14.48 uur aan. Het einde naderde en zoals ik en de jongens in de auto voorzichtig reeds hadden voorspeld werd het een eclatante overwinning. De jongens waren weliswaar moeizaam op gang gekomen maar de drie punten waren binnen gehaald. Elke wedstrijd heel serieus nemen en dan kunnen wij samen met Niels en Bas spreken van een geslaagd voetbalseizoen. Laat je vooral niet een loer draaien of gek maken door mijn gedachte kronkels. Een fijn weekeinde en geniet vooral van alle moois in het leven !!

William.

'Een dag die geschiedenis schrijft'

ARC B1- AB B2 uitslag 2-0

24 maart 2012 Alphense Boys C1 is kampioen geworden en voor het eerst in de geschiedenis van Alphense Boys gepromoveerd naar de landelijke 1e divisie. Volgend seizoen gaan ze in navolging van de D1 op het hoogste landelijke niveau spelen. Onze hartelijke felicitaties voor de jongens van de C1 en hun leiding. Dit mooie nieuws in het achterhoofd zou zeker ook een goede motivatie voor onze B2 jongens moeten zijn om vandaag de strijd aan te gaan. Vandaag moest men tevens winnen om de promotiekans naar de 4e divisie te verstevigen cq te vergroten. Haaglandia B2 staat namelijk maar een punt achter ons, dus wisten we heus wel wat er van ons verwacht werd. De jongens werden al om 12.00 op Sportpark de Bijlen verwacht om gezamenlijk een lunch te nemen. Achteraf een goede locatie op de hoofdtribune met een toespraak van onze voorzitter Bob Valkenburg voor het tot nu toe behaalde resultaat en om de jongens te stimuleren voor het vervolg van de strijd om het behalen van de 4e divisie. De afstand naar de naaste rivaal was te belopen. Al met al een perfecte manier voor het saamhorigheidsgevoel en natuurlijk voor de mentale spirit. Dit hadden we zeker nodig bij deze altijd beladen derby. Kunnen wij ook geschiedenis maken door vandaag te promoveren ?

In ieder geval was het weer perfect, droog en geen zuchtje wind, dus kon men deze niet de schuld geven van koude vingers, tenen of van een dwarrel bal.

Niels en Bas hadden de volgende basisopstelling: Yelle(1) in doel, Michael(2), Midas(3), Patrick(4), Benji B1(5), Koen(6), Tom de Jooden (7), Neal(8), Dennis(9), Joey Lauhou(10), Angelo(11). Op de reserve bank zaten Chris, Mo, Thijs B1, Mika(el), Hamza, en de revaliderende Bryan. De grensrechter was Mathieu de vader van Chris.

De thuiswedstrijd was een debacle geweest, met een uitslag om maar gauw te vergeten. Hopelijk kunnen onze jongens dit vandaag rechtzetten. De energieke yell van ARC sprak boekdelen. Even later klonk het bij ons ook uit volle borst. Om 14.31 uur floot de scheids af voor de start. AB begon gedreven met een strakke pass van Koen op Tom de Joode die net niet goed kon uithalen. Even later een rush van Angelo op links die mooi voorzette op de inkomende Dennis die net langs de paal kopte. AB was dus zeker van plan om al in de eerste helft orde op zaken te stellen. Maar ARC liet zich niet buitenspel zetten en bood aardig weerstand. Zo waren de twee genomen hoekschoppen van ARC even gevaarlijk dankzij hun fysiek langere spelers. Het spel aan onze kant zag er verzorgt uit en de bereidheid om voor elkaar te werken was aanwezig. Niels moedigde de jongens wel aan om meer aan te sluiten en zich niet verdekt op te stellen. Een uitbraak van ARC werd in de kiem gesmoord door de goed uitkomende Yelle. Ondanks dat ARC een aantal keren in de omschakeling de defensie van ons met lange ballen probeerde te verrassen was het AB die de beste kansen wist te creëren. Onze defensie stond als een huis. Midas moest het wel bekopen met een geschaafde knie die weer open ging bij een tackle en hevig bloedde. Een mooie crossbal van Tom(mie) de Joode op Angelo die helaas onderschept werd door de forse keeper. AB begon eindelijk zijn draai te vinden en zette er een schepje bovenop. Een dijk van een kans voor Dennis die net naast doel kopte. De reservebank en Niels veerde op. Om 15.00 uur een mooie actie van Joey die mooi zijn verdediger uitspeelde maar de bal net langs doel schoot. Een aantal gecreëerde kansen werden door ons uitstekend uitgespeeld maar helaas niet benut. Het idee dat als men het zelf niet afmaakt het wel voor jou gedaan wordt deed de spanning opkomen. In het eerste deel van de wedstrijd werd er door beide teams in een hoog tempo en met veel strijd gespeeld. AB had meer kansen maar de hoge ballen voor het doel boden weinig soelaas, zeker met de wat langere jongens van ARC die bijna alles wegkopten. Misschien een andere strategie voor de tweede helft.

Niels en Bas vonden dat de jongens het redelijk deden en dat het een kwestie van tijd zou zijn dat de doelpunten zouden komen. Laten we dat maar hopen. Want een ARC die nu bloed rook met een gelijke stand zal zeker de strijd aan gaan binden.

De tweede helft begon tactisch aan de kant van ARC door direct fel te beginnen en druk te zetten. Een mooie actie van Tom werd jammer genoeg gestopt. Het moet niet lang meer gaan duren anders voelde ik de bui al aankomen. In de 9e minnut gebeurde het toch. De dekselse Gio of Givo (ARC) die in de eerste helft vrijwel niet te bekennen was kreeg het op zijn sloffen en slalomde door de defensie heen. Met een soepele trap haalde hij hard uit. Yelle was kansloos. Stand 1-0. Geen zes minuten later had Angelo een grote kans voor de gelijkmaker maar schoot recht in de handen van de keeper die de bal weg stompte. Ook in tweede instantie hadden we geen geluk om de bal in te prikken. De bal wilde er maar niet in. Over kansen gesproken die maar niet in willen. Het geluk zat vandaag niet mee. Dan moet men het maar afdwingen zou je zeggen, maar we zaten even echt in een dieptepunt. Even later toch weer een dijk van een kans voor Joey die recht in de handen van de keeper schoot. In de 20e minuut kwam Mo in voor Dennis. Onze keeper Yelle had het even te verduren met een strakke bal richting de kruising en met een formidabele zweefduik bracht hij redding. De hierna genomen hoekschop van ARC had hij klemvast. In de 32e minuut volgde een dubbele wissel met Thijs en Arjan die in kwamen voor Midas en Neal. Gio van ARC kreeg het weer op zijn heupen maar kon het zelf niet geloven waardoor de bal gelukkig naast ging. Hamza kwam in voor Michael. Het was nu te hopen dat vers bloed resultaat zou brengen. Maar niets was minder waar. In de 40e minuut was onze hoop vervlogen met een verkeerde timing van onze keeper om de bal uit de lucht te plukken voor de attente Gio die behendig de bal net voor zijn handen wist weg te koppen en vervolgens in het lege doel wist te plaatsen, stand 2-0. Over het geheel gezien heeft AB een redelijke wedstrijd gespeeld. Wie ben ik om te oordelen, maar van opbouwend kritiek wordt men alleen beter. Menige vervolgacties waren verkeerd, meer aanbieden en vertrouwen hebben in jezelf en ook vrijlopen is een kunst. Wij zijn een hechte team en mogen wat van elkander verwachten, bij wissels hoort men de trainer te respecteren in zijn handeling en dus zijn tactische benadering. Emoties tonen is gezond maar beheersing toont des te meer karakter. Jammer van de punten, maar niets is nog verloren. In de wandelgangen hoorde ik dat de koploper RKAVV verloren had. Als wij gewonnen hadden, als. Wij hebben als het goed is nog vier of vijf wedstrijden te gaan en we hebben het nu nog steeds in eigen handen. Ik wens jullie ondanks alles een heel prettig en zonnig weekend met weliswaar een uurtje korter uitslapen!!

Link voor foto’s:http://picasaweb.google.com/peter.vogels.alphen

William.

Onvoorstelbaar en/of onvoorspelbaar !!

Alphense Boys B2 Vitesse delft B1 uitslag 2-3

Met andere woorden enigszins verrast met de gang van zaken vandaag !! Van de week stond in de krant hoe het kan zijn dat er in Nederland steeds meer taalfouten gemaakt worden. We zijn steeds slordiger in taalgebruik. Als reden gaf men aan dat we weinig onderhoud plegen aan de taal, dus dat we onze kennis zijn kwijtgeraakt. Betekent dit dat we regelmatig de schoolbanken moeten opzoeken om de taal op te krikken? Natuurlijk moeten er regels zijn om te bepalen wat fout is of niet. Fout is fout. Maar tot op zekere hoogte zou ik zeggen. Ik weet heus wel degelijk het “wereld” verschil tussen een paard berijden of bereiden. Voor de goede orde, ik sta altijd open voor op of aanmerking mbt mijn verslagen. Uiteindelijk gaat het er toch om elkander goed te begrijpen of om iets uit te kunnen leggen. Maar dit terzijde en laat me maar beginnen met de realiteit van vandaag.

De uitwedstrijd was een eclatante overwinning op Vitesse Delft B1 met 1-5. Voorheen de Christelijke Sportvereniging 'Vitesse' Delft (C.S.V.D.). Na de oorlog werd Vitesse als gevolg van het kampioenschap in de afdeling Rotterdam in de 4de klas van de N.V.B., nu de huidige KNVB, ingedeeld. Alleen was de naam Vitesse al aan een club in Arnhem vergeven en moest Vitesse voortaan door als CSVD. Halverwege de jaren 70 is tijdens een algemene ledenvergadering op verzoek van de leden besloten de naam CSVD te vervangen door Vitesse Delft, omdat in de praktijk de oude naam vaak verkeerd geschreven werd en bovendien Vitesse de oorspronkelijke naam was. Vandaag staan ze bij ons op het hoofdveld met een missie, revanche nemen. Niels en Bas waren gewaarschuwd, twee weken geleden had Vitesse Delft nog de koploper verslagen.

Niels en Bas hadden de volgende basisopstelling:Chris(1) in doel, Hamza (2), Midas(3), Patrick A(4), Mika(el)(5), Arjan(6), Tom(7), Benji B1(8), Thijs B1(9), Koen(10), Angelo(11). Op de reserve bank zaten Wesley, Dennis, Michael, Neal, Joey en Joshua B1. De grensrechter voor vandaag was Roy vd Meer.

Om 12.30 uur stond Peter onze fotograaf reeds klaar met zijn telelens op het hoofdveld in afwachting van de jongens. Even werden de grensrechters en aanvoerders aangesproken door de jeugdige scheids voordat hij om 12.33 uur floot voor het begin van de eerste helft. AB liet er geen gras over groeien (kan immers niet op een kunstveld) en begon direct met een rush van Angelo op links. De voorzet op Koen’s hoofd met als gevolg een kopbal kwam net langs de paal. In de 5e minuut wist Thijs, die vandaag in de spits stond, zich mooi vrij te spelen en passte naar de goed opkomende Patrick die verwoestend uithaalde! Het scorebord stond snel op 1-0. Een goed begin. Vitesse liet zich niet in de hoek drukken en wist met hun snelle buitenspelers onrust te veroorzaken. Zo ging een kopbal net langs de paal. Niels schreeuwde zijn jongens toe om meer aansluiting te zoeken met het middenveld. Dit Vitesse was zeer gemotiveerd om deze AB B2 ook aan te pakken net als RKAVV twee weken terug. Onverwachts in de 18e minuut werd onze Chris verrast met een voorzet van de snelle rechtsbuiten die letterlijk over zijn hoofd dwarrelde en in de verste kruising landde. Een te snelle gelijkmaker en hopelijk was dit geen voorbode. Stand 1-1. AB zeker verrast door de gelijkmaker, was even de kluts kwijt. AB probeerde het een en ander met teveel lange ballen naar voren ipv van rustig op te bouwen. Benji vocht als een leeuw op het middenveld. Vitesse probeerde mede hierdoor de buitenflanken te gebruiken voor hun counters. Het was een moment van op en neer gaan en in de 29e minuut belandde een schot van Patrick, die de smaak van het scoren heeft gevonden, op de paal. Een trotste vader stond dit keer te kijken. In tweede instantie was de slappe bal van Benji te gemakkelijk voor de opmerkelijk kleine keeper. Arjan dacht later deze keeper ook te verrassen met een hoge vrije trap. Zelfs een kanonnade uit een vrije trap van Thijs wist hij even later nog weg te stompen. Het bleef oppassen met de snelle counters van Vitesse Delft. Een steekpas van Benji naar Tom de Joode was net niet goed te controleren om de juiste balrichting te geven. Een matig eerste helft waar de weinige kansen onbenut bleven. Het bleef 1-1. Het zal spannend worden !

In de rust werden de jongens er weer op geattendeerd het middenveld meer te gebruiken en niet te ver naar voren te staan. Een gedreven Vitesse Delft ging al vroegtijdig het veld op. Onze fotograaf Peter moest naar Argon, dus moeten wij vandaag het doen met alleen de foto’s van de eerste helft.
Het was prima sportweer, alleen bewolkter dan in de ochtend.

Om 13.31 uur floot de scheids af voor deel twee van de wedstrijd. Joey was ingevallen voor Hamza. In de 2e minuut denderde Tom de Joode op de rechter flank een verdediger voorbij en passte naar Angelo die voor open doel stond. Een bijna niet te missen kans zou je zeggen maar de bal ging jammer genoeg rakelings langs het lat. Ik kon mijn ogen niet geloven. Maar dit is voetbal, als alles zo gemakkelijk ging was deze sport nooit zo groot geworden. Niels moedigde zijn jongens aan om de druk te houden. Een snelle spelhervatting werd ons bijna noodlottig maar gelukkig was Chris alert. In de 15e minuut tweede helft was het een verdrukking rondom het strafschop gebied waardoor Chris in aanraking kwam met een Vitesse speler in het strafschopgebied. Die liet zich natuurlijk theatraal vallen en kon de jeugdige scheids het niet laten om radicaal te reageren. Mijns inziens was het een te zware beslissing om een rode kaart te trekken voor onze Chris. Naast een penalty moest hij ook van het veld. Mathieu vader van Chris, die naast mij zat, had er geen woorden voor. Joshua die nu inviel ten koste van Arjan wist wel naar de juiste hoek te springen maar kon de voorsprong niet meer voorkomen. Onvoorspelbaar toch, we liepen weer achter de feiten aan. Stand 1-2. Met een man minder moesten we nu deze tegenslag zien te verwerken. Een venijnig schot van Patrick ging via een carambole net langs doel. Het geluk zat ons even niet mee. AB bleef pressie voeren met een mooi combinatie voetbal. Mika die ondanks zijn gebonden hand aardig inzet toonde wist Joey Lauhou nog te bereiken maar deze vond het doel niet op zijn plek. In de 26e minuut kwam Dennis in voor Angelo. Thijs bleef dit keer rustig vechten ondanks de harde tackles op zijn benen en wist de opkomende Koen in stelling te brengen. De bal was snoeihard maar verdween net te hoog voorlangs het doel. De keeper van Vitesse wist een inzet van Mika ook nog te stoppen. In de 32e minuut viel Neal in voor onze Patrick die nog volop adrenaline zat en het dus niet eens was met deze wissel. Niels probeerde in de laatste minuten nog met vers bloed het tij te keren. Even later viel Michael in voor Mika. Een redding van Joshua bracht nog hoop, maar voor zeer korte duur. De terugspringende bal kwam voor de voeten van de verse invaller en deze schoot beheerst raak. Stand 1-3. In de blessuretijd wist Dennis zijn naam nog waar te maken met een mooi doelpunt. Met een kopbal achterwaarts wist hij de keeper te verschalken en een meer aannemelijke eindstand van 2-3 in de boeken te doen komen. Een attente vader merkte op dat we de meeste punten thuis hebben laten liggen. Al met al heeft AB goed strijd geleverd ondanks de minderheid. De in mijn ogen te zware beslissing van de scheids heeft de wedstrijd een heel andere wending gegeven. Vitesse Delft heeft met alle respect goed inzet getoond resulterend in een welverdiende overwinning. Volgende week moeten we er weer voor staan tegen ARC, de altijd beladen derby. Blijven knokken in het leven is alles wat ik verder kan zeggen voor de handhaving van onze tweede positie. Ondanks alles een goed weekend.

Link voor foto’s: http://picasaweb.google.com/peter.vogels.alphen

William 

---